25 Ekim 2011 Salı

Tam 23 gün oldu babam sen gideli...

Acım o kadar taze o kadar derin ki sözcüklere dökmek zaten imkansız biliyorum bu bulut lu günlerde tek içi yanan ben değilim gencecik askerlerimiz vatan uğruna öldü..depremde kaç ocak söndü herkesin yangını kendine babamla beraber yaşananları yeni fark ediyorum hala dinmedi göz yaşım bilirim dinmez de...dinmeyecek de..
     Şu an bile yazmak çok zor benim babam kansere yenik düştü artık ne sesi ne kendi var demek çok zor ..gözlerim bile kaldırmıyor artık ağlamamı o da bırak yeter diyo canı yanıyor ben umursamasamda ama elimde değil sol yanıma çöktü babasızlık..hemde öyle çöktü ki atamıyorum ..alışmam lazım biliyorum ama olmuyor işte mantık ne derse desin ölüm zor ölüm acı allahım hayırlı ölümler versin..bunu da biliyorum bi gün hepimizin kapısını çalacak ama ne bilim işte acımı dindirmiyor..isyanım yok allahıma asla verdiği hastalıktan sonra dindirdi babamın acılarını emrine şükür sual olmaz ama yokluğu anlatılmaz..
   Kurban bayramı geldi babam bak..hani bekliyordun ya beraber olacaktık güzel bi bayram olacaktı moral olacaktı sana kemoterapinin acısını bayramda bizimle gezerek çıkaracaktın.hani hep umudun vardı ya senin o tükenmez umudun acılarına karşı beni eritirdi ..sen biraz sızlansan koparacaktım feryadı ama sen güçlüydün iyiyim dedin hep son nefesini verdiğin gece bile.. bu muydu babam iyilik bu muydu.. kurbanı bile görmeden gidecek miydin..
   bak gelecektim ben bayrama yanına hani nerdesin şimdi nasıl ederim bayramı ben..nasıl gülerim sen yokken tokatta..aklıma sığmayan ölüm kalbime hiç sığmıyor..
   Gurbetten gelmemi bekleyip neden gittin babam neden neden..şimdi ağlamam hasta olmam suç mu?? kızıyorlar bak bana yeter artık ağlama diye ne yapayım babam sen söyle nasıl dursun göz yaşlarım nasıl ilaç kullanmadan rahat uyku çekeyim nasıl babam nasıl... sen söyle onlara canım gitti benim ellemesinler beni.. sahte gülmemin kime ne faydası var sen yoksun artık bu nu nasıl kabullensin bu can..bak hala ağlıyorum inanamıyorum seni morg da gördüğüm halde hala elim telefona gidiyor babam diye..hala silemedim rehberden bilee..yoksun babam yok kabullenmek istemesemde yoksun..
   ne olur allahım babama verdiğin sabrı evladına da ver ..tek yardım edecek sensin mevlam dindir bu evladın göz yaşını sabrını ver sabrını..canım  babam yokluğuna alışmak şu an imkansız ama bilirim alışıp hayat devam ediyor diycem kısa zaman sonra ama bil ki babam sen asla gitmeyeceksin hayatımdan aklımdan..torunların olacak onlara ben anlatacağım seni benim babam güçlüydü üç yıl kansere direndi diyeceğim..hiç isyan etmeyip umudunu koruduğunu diyeceğim sen hep bizim olacaksın ve ben her aklıma geldiğinde yanacağım ama alışacağım bilki kızın sadece alışacak sensiz bi hayata seni asla unutmayacak ha bir de bil ki son nefesinde bile gülerek sorduğun o okulum bitecek.. senin fakülteni bitirecek senin izinden gidecek rahat ol babam rahat ol..:((